Zofia Nałkowska - biografia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Przez lata pierwszej wojny światowej Nałkowska mieszkała z matką, siostrą i babką w Warszawie lub w Górkach koło Wołomina. Wiosną 1915 wróciła na stałe do stolicy i nawiązała kontakty z domem Daniłowskich, w którym spotykali się działacze legionowi i zwolennicy Piłsudskiego. Rok później poznała Jana Gorzechowskiego „Jura”, bojowca PPS. Środowisko, w kręgu którego się znalazła oraz związek z „Jurem” wpłynęły na zainteresowanie się pisarki problemami „wielkiej polityki”. W pierwszych latach II Rzeczypospolitej objęła stanowisko kierownika sekcji literackiej Biura Propagandy Zagranicznej przy Urzędzie Rady Ministrów (1920-22). Uczestniczyła w podjętych z inicjatywy Stefana Żeromskiego pracach nad założeniem Związku Zawodowego Literatów Polskich, a w maju 1922 została członkiem jego zarządu.

W roku 1922 wyszła za mąż za Jana Gorzechowskiego, a w dwa lata później wyjechała z małżonkiem do Grodna, gdzie „Jur” został przeniesiony ze stanowiska szefa żandarmerii polowej na stanowisko dowódcy III dywizjonu żandarmerii. Życie w Grodnie wypełniły jej kontakty z miejscową arystokracją, wyjazdy do Warszawy na posiedzenia Związku Literatów i polskiej sekcji Pen-Clubu, prace społeczne w charakterze kuratorki w Towarzystwie Opieki nad Więźniami „Patronat”, podróże do Szwajcarii. Po zamachu majowym w roku 1926, w przygotowaniach którego brał udział również mąż Nałkowskiej, wróciła do Warszawy, a „Jur” objął stanowisko komendanta stołecznej policji. W roku 1929 ich małżeństwo zakończyło się, choć nigdy nie otrzymali formalnego rozwodu, a pisarka przeniosła się do mieszkania matki przy ulicy Marszałkowskiej 4.

W tym czasie Zofia Nałkowska ugruntowała swoją pozycję pisarską i otrzymała nagrodę literacką miasta Łodzi. W latach 1928-31 zasiadała jako członek Zarządu Głównego ZZLP, a w latach 1931-34 objęła jego prezesurę. Uczestniczyła również w polskiej delegacji na międzynarodowych zjazdach Pen-Clubu, podróżowała do Jugosławii, Austrii, Grecji i Estonii. Została wyróżniona wysokim odznaczeniem państwowym – Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W 1933 roku jako jedyna kobieta została powołana w skład Polskiej Akademii Literatury, a w czerwcu tegoż roku przystąpiła do grupy literackiej „Przedmieście”. Sytuacja polityczna i społeczna lat trzydziestych oraz postępujące zróżnicowanie stanowisk ideowych przybliżyły pisarkę do obozu lewicowej inteligencji i ruchu jednofrontowego. Dowodem zmian światopoglądowych stały się podpisy, złożone przez Nałkowską pod apelem przeciw karze śmierci i postępowaniu doraźnemu w procesie korbyńskim oraz pod rezolucją w sprawie amnestii i zniesienia Berezy. Podjęła również współpracę z pismem Frontu Ludowego „Oblicze Dnia”.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 - 


  Dowiedz się więcej
1  Granica jako powieść...
2  Zenon Ziembiewicz – bohater z awansu
3  Zenon Ziembiewicz - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Zofia Nałkowska - biografia


  • "posłanka do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL I kadencji" tyle w temacie . Co do książki nie powala ale też jakoś strasznie nie rozczarowuje ktoś kto trochę zna poglądy Nałkowskiej nie powinien być zawiedzony
    Artur (tantemcrew {at} wp.pl)

  • wszyscy, którzy wypowiadają się źle na temat tej książki, szczególnie po przeczytaniu 4 stron, niech zamilczą ponieważ: po 1. o gustach się nie dyskutuje, i jeżeli komuś się nie podobałą to tylko i wyłącznie ze względów psychologicznych. a po 2. Książka ta jest dla osób o dość nieprzeciętnej inteligencji oraz dla tych, którzy wymagają od powieści więcej niż tylko prostej fabuły opierającej się na kilku wątkach.
    Bartek (b4rtu5 {at} hotmail.com)

  • to jest jedna z najlepszych pozycji z psychologicznej prozy, jaką znam! jak ktoś w ogóle może wydawac sad o tej ksiazce na podstawie fabuly? przy takim kunszcie myśli filozoficznej? najgłębsza prawda o naturze człowieka bez sztucznej próby oceniania czy wartościowania. współczuję tym, którzy nie odznaczają się najmniejszą bystrością umysłu czy wnikliwością spostrzeżeń. wiele was w życiu ominie
    zima ()

  • KSIĄZKA GENIALNA I AUTORKA TEŻ. Książka w szczególnym stopniu skłania do refleksji i przemyśleń, ciekawe podloze psychologiczne,,,p.s jak ktoś może powiedzieć że tak książka jest nudna jeśli jej nie przeczytał( to w szczegolności do Laury..;p) polecam książke ciekawa waszej uwagi;)
    basieńka ()

  • Wiec przeczytalam raptem 4 strony i jestem juz przerazona. Ta Powiesc jest pisana dziwnym jezykiem i na dodatek jest nudna, nawet streszczenie mnie odpycha z calym szacunkiem dla pani ZOfii, ale to troche dziwne. WYdaje mi sie, ze pani Zofii nigdy przez mysl nie prseszlo ze to bedizie szkolna lektura...gratuluje tym, co ukladali podstawy programowe lektur ;] ble dziekuje za streszczenie :*
    Marta (Tusia_milusia {at} op,pl)

  • Granica utkwiła mi w pamięci, ale Medaliony zmieniły spojrzenie na człowieka. Teraz czytam Dzienniki Nałkowskiej, obecnie V tom z czasów II wojny światowej, i za ich pośrednictwem z przyjemnością obcuję z tak inteligentną i mądrą kobietą.
    Aga ()

  • naprawdę bardzo bardzo dziekuję za to streszczenie i opracowanie:) podczas ferii chciałam ją przeczytać, ale to było po prostu niemozliwe....:|:| to najnudniejsza książka jaką w życiu czytałam!
    Laura (benius {at} vp.pl)

  • Ta kobieta (Nałkowska) musiała być chora. Jak można spłodzić coś takiego? Boże: to jest harlekin w najpodlejszym wydaniu. Skreślić Gombrowicza, więcej Nałkowskiej i Polacy radośnie pójdą na karabiny maszynowe... Błeee! Wielkie dzięki za opracowanie ;)
    rorio ()

  • swietne opracowanie!!!!!!!!!!!
    Kasia (kerlcia {at} yahoo.com)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: