Granica - cytaty
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zenon pragnął rzeczy bardzo prostej: żyć uczciwie. Jego program naprawdę był minimalny.

Zenon wcale już teraz nie myślał, że uległ słabości wiążąc się z tą kobietą białą, ciepłą i łagodną. Taką samą słabością jest chodzenie po trawie, kąpanie się w rzece, taką samą słabością jest oddychanie. To doskonałe przeniknięcie się fizyczne z drugim człowiekiem, całkowicie na sobie poprzestające wzruszenia takiej miłości, ostre, głębokie wstrząsy upojenia – przekonały go swą jedyną logiką. Nie trzeba tu było legitymować się żadnymi względami duchowego porozumienia, żadną psychiczną nadbudową. Wystarczyła zgoda z naturą, prosta rozkosz ulegania jej prawom.

Taki dom to jest rzecz zadziwiająca. Czy to nie szczególne, że ludzie zdecydowali się żyć na sobie warstwami? Co dla jednego jest podłogą, to dla innych staje się sufitem. Pan wie, że tu połowa piwnic zamieniona jest na mieszkania i tam, pod nami, mieszka więcej ludzi niż na wszystkich piętrach poza tym. [Biecka o kamienicy]

Czy był nieszczery pisząc? Czy naginał się do tego, czego po nim tutaj oczekiwano? Teraz sądził, że nie. Tylko nie mówił swoich myśli do końca, musiał je zawsze urwać w jakimś miejscu na to, aby mogły być napisane. Musiał je zamknąć tematem jak granicą, aby nie przenikały do sfery, w której zaczynają się zastrzeżenia i wątpliwości, wszystko robi się względne i daje inaczej pomyśleć. Znał dobrze ów moment, gdy rozróżnienia i przeciwstawienia zbliżają się, wzajemnie zachodzą na siebie, przecinają się, jak równoległe, przedłużone w nieskończoność. [Zenon o artykułach, pisanych do „Niwy”]

Zenon robił nie to, co chciał, i inaczej. Rzeczy od dawna rozstrzygnięte narzucały się świadomości swym istnieniem, kazały się jeszcze raz przemyśleć od początku, zmuszały do wiadomych skonstatowań. Napór codzienny obcych światów wytwarzał w nim stan ciągłego niepokoju. To wszystko wydawało mu się jakimś prowizorium, poprzedzającym życie właściwe. Obliczał to sobie na parę miesięcy – czas potrzebny, by strącany z pensji redaktorskiej dług paryski, zaciągnięty u Czechlińskiego, całkowicie spłacić, urządzić jakieś małe mieszkanie, wziąć do siebie Elżbietę, żyć jak człowiek. Wszystko tymczasem odbywało się na wierzchu i niejako w cudzysłowie. Pewien niepokój tkwił w tym, że cudzysłowy odpadały powoli od słów przyjmowanych umownie, w miarę jak te słowa powtarzały się co dnia i stanowiły skrót konieczny w pośpiechu życia. [o pracy Zenona w „Niwie”]

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  "Granica odporności moralnej odsuwała się niepostrzeżenie dalej" – Zenon Ziembiewicz w konfrontacji z rzeczywistością - plan wypracowania
2  Wątki w „Granicy”
3  Wyjaśnij sens tytułu powieści Zofii Nałkowskiej: Granica - plan wypracowania



Komentarze
artykuł / utwór: Granica - cytaty


  • "Zenon pragnął rzeczy bardzo prostej: żyć uczciwie. Jego program naprawdę był minimalny." W którym rozdziale znajdę ten cytat, bardzo proszę o pomoc z góry dzięki.
    Łukasz (xxxxlukixxxx {at} interia.pl)

  • "Chciałam tej jakiejś niezależności, i ja także, jak pan.Wobec tych wszystkich "starszych", którzy są winni, że świat jest zły, ponieważ się na to godzą i ciążą tą swoją zgodą nad naszym dzieciństwem.Chcemy odłamać się od nich najgłębiej, jak można.A później się okazuje, że to samo jest w nas.Bo nie jesteśmy tak bardzo inni, nie możemy ich się całkowicie wyprzeć." To powiedziała Elżbieta, na spotkaniu z Zenonem, po jego powrocie z Francji.
    Joasia ()

  • Nie wiem jak dawno kolega który dodał pierwszy komentarz zadawał pytanie ale chyba chodziło Ci o cytat który dokładnie brzmi "Może to nie jewt pozór. Może wszystko jest takie, jak wygląda. I to, czym jesteśmy dla ludzi, jest ważniejsze niż to, czym jesteśmy we własnych oczach." cytat znajduje się w 14 roździale. Sa to myśli Zenona w momenie wyznania Elżbiecie zdrady i w oczekiwaniu na odpowiedź. Pozdrawiam!
    in_the_air ()

  • "(...) Jest sie takim, jak mysla ludzie, nie jak myslimy o sobie my, jest sie takim jak miejsce, w ktorym sie jest." Slowa te wypowiedzial Zenon do swojej matki pod koniec 27 rozdzialu. jesli masz ksiazke z wyd. Czytelnik to bedzie 226 strona. :) mam nadzieje ze pomoglam :) pozdrawiam
    justys ()

  • Witam. Mam ogromną prośbę. Chciałbym się dowiedzieć kto wypowiedział te słowa: „Jest się takim jak myślą ludzie, nie takim, jak myślimy o sobie my". Proszę również o potwierdzenie zgodności tego cytatu z treścią książki oraz o podanie strony, na której owy cytat się znajduje. Szukałem go dosyć długo w swojej książce i niestety nie znalazłem. Z góry dziękuję za odpowiedzi. Pozdrawiam.
    Robert (echobike {at} gmail.com)

  • "Jednakże GRANICA ostateczna tych przeciwstawień- granica odporności moralnej- odsuwała się niepostrzeżenie coraz dalej"; "Wyznaczyła GRANICĘ nieprzekraczalną poznaniu, nie pamiętając, że wszystkie jego władze wyrosły z tych samych jakości, które stanowią przedmiot poznania" Mam jeszcze trzeci ze słowem GRANICA, ale jest zawarty w dialogu Mam nadzieję że się przydadzą komuś kiedyś Pozdrawiam :)
    Ulesa (jenny160 {at} wp.pl)

  • 'Coś na kształt panoramy społecznej, tanią symbolikę,kroplę mętnej metafizyki, strzęp analizy socjalnej (...) a po prawdzie wszystko zwyczajne i nudne'
    madziulaczek (madziulaczek {at} interia.pl)

  • . „Na jego twarzy, jak na szpitalnej karcie choroby stały wypisane jego dzieje. Odczytywanie ich było dla Zenona upokorzeniem nie dającym się w żaden sposób oszukać ani ugłaskać. Tkwiła w tym wstydliwa myśl, że to jest jego „rodzic”, że mu zawdzięcza istnienie. Myśl groteskowa, że jego życie, jedyne i nieodwracalne, ma swoje źródło w erotyzmie tego człowieka. (...) Rzeczą bolesną było wiedzieć, że ten człowiek jest ojcem i że wszystko co jest z niego, trzeba w sobie za wszelką cenę wytępić.” tu mam bardzo przydatny cytat :)
    dla wałka ()

  • W pierwszym cytacie po 'NIe' powinien być przecinek.
    Filip (emissariusz {at} tlen.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: