Zofia Nałkowska - biografia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W drugim okresie twórczości Zofii Nałkowskiej uwidocznił się wyraźny wpływ przeżyć związanych z pierwszą wojną światową. Powieści, które wówczas powstały, poruszały temat wojny. W 1917 roku ukazał się zbiór opowiadań „Tajemnice krwi”. W 1918 w piśmie „Świat” wydrukowano powieść „Hrabia Emil”. Pisarka powróciła w niej do motywu „zapożyczonej broni wroga”, symbolizującego odstępstwo od rewolucyjnych ideałów wolności, równości i internacjonalizmu.

W 1922 roku ukazały się „Charaktery”, seria dwudziestu kilku szkiców literackich, nasyconych czystym psychologizmem. Zbiór ten ostatecznie ugruntował pozycję pisarską Nałkowskiej, która skoncentrowała się wyłącznie na charakterze bohaterów, określając ich działania w kategoriach psychologicznych. Do tej techniki narracji powróciła jeszcze raz, w 1948, publikując dwie serie pod wspólnym tytułem „Charaktery dawne i ostatnie”. W twórczości pisarki nastąpił zwrot ku programowemu hasłu „autentyczności”, „ku innym ludziom”. Nowym bohaterom poświęciła kolejną powieść „Na torfowiskach” (1922). Później utwór rozszerzyła i poprawiła, wydając w roku 1925 jako „Dom nad łąkami”. Dramaty prostych ludzi, ich niepisane kodeksy moralne i obyczajowe, ludowe normy postępowania stały się głównym źródłem literackich badań Nałkowskiej.

Na marginesie twórczych zainteresowań pisarki pozostały książki o zwierzętach: „Moje zwierzęta” (1915), „Księga o przyjaciołach” (1927) oraz „Między zwierzętami” (1934). W 1924 roku ukazała się powieść „Romans Teresy Hennert”, którym rozpoczęła ciąg utworów o społecznych formach egzystencji człowieka w rzeczywistości niepodległej II Rzeczypospolitej. Nałkowska tym samym odcięła się od dydaktycznych i moralizatorskich funkcji literatury, skupiając się przede wszystkim na skrupulatnym i wiernym poznawaniu aktualnej sytuacji. Kolejnym ogniwem politycznego cyklu była „Niedobra miłość”, opatrzona podtytułem „romans prowincjonalny” (1928). W 1926 roku w „Tygodniku Ilustrowanym” ukazała się „powieść internacjonalna” „Choucas” – opowieść o zamkniętej, wielonarodowościowej społeczności alpejskiego sanatorium. Pisarka analizowała w niej uczuciowe dramaty, różne odcienie miłości, odbiegające od powszechnie przyjętych stereotypów, które według autorki wynikały z naturalnych instynktów człowieka. Ten sposób widzenia świata poprzez atmosferę wieloznaczności codziennego życia i niezwykłości spraw banalnych uwidocznił się wyraźnie w twórczości dramaturgicznej Nałkowskiej, dla której na jakiś czas odeszła od głównej formy artystycznej wypowiedzi – prozy.

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 - 


  Dowiedz się więcej
1  Justyna Bogutówna - charakterystyka
2  Bronię, czy oskarżam Zenona Ziembiewicza
3  "Granica" Zofii Nałkowskiej – wybory moralne Zenona Ziembiewicza a uniwersalizm ludzkich zachowań - plan wypracowania



Komentarze
artykuł / utwór: Zofia Nałkowska - biografia


  • "posłanka do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL I kadencji" tyle w temacie . Co do książki nie powala ale też jakoś strasznie nie rozczarowuje ktoś kto trochę zna poglądy Nałkowskiej nie powinien być zawiedzony
    Artur (tantemcrew {at} wp.pl)

  • wszyscy, którzy wypowiadają się źle na temat tej książki, szczególnie po przeczytaniu 4 stron, niech zamilczą ponieważ: po 1. o gustach się nie dyskutuje, i jeżeli komuś się nie podobałą to tylko i wyłącznie ze względów psychologicznych. a po 2. Książka ta jest dla osób o dość nieprzeciętnej inteligencji oraz dla tych, którzy wymagają od powieści więcej niż tylko prostej fabuły opierającej się na kilku wątkach.
    Bartek (b4rtu5 {at} hotmail.com)

  • to jest jedna z najlepszych pozycji z psychologicznej prozy, jaką znam! jak ktoś w ogóle może wydawac sad o tej ksiazce na podstawie fabuly? przy takim kunszcie myśli filozoficznej? najgłębsza prawda o naturze człowieka bez sztucznej próby oceniania czy wartościowania. współczuję tym, którzy nie odznaczają się najmniejszą bystrością umysłu czy wnikliwością spostrzeżeń. wiele was w życiu ominie
    zima ()

  • KSIĄZKA GENIALNA I AUTORKA TEŻ. Książka w szczególnym stopniu skłania do refleksji i przemyśleń, ciekawe podloze psychologiczne,,,p.s jak ktoś może powiedzieć że tak książka jest nudna jeśli jej nie przeczytał( to w szczegolności do Laury..;p) polecam książke ciekawa waszej uwagi;)
    basieńka ()

  • Wiec przeczytalam raptem 4 strony i jestem juz przerazona. Ta Powiesc jest pisana dziwnym jezykiem i na dodatek jest nudna, nawet streszczenie mnie odpycha z calym szacunkiem dla pani ZOfii, ale to troche dziwne. WYdaje mi sie, ze pani Zofii nigdy przez mysl nie prseszlo ze to bedizie szkolna lektura...gratuluje tym, co ukladali podstawy programowe lektur ;] ble dziekuje za streszczenie :*
    Marta (Tusia_milusia {at} op,pl)

  • Granica utkwiła mi w pamięci, ale Medaliony zmieniły spojrzenie na człowieka. Teraz czytam Dzienniki Nałkowskiej, obecnie V tom z czasów II wojny światowej, i za ich pośrednictwem z przyjemnością obcuję z tak inteligentną i mądrą kobietą.
    Aga ()

  • naprawdę bardzo bardzo dziekuję za to streszczenie i opracowanie:) podczas ferii chciałam ją przeczytać, ale to było po prostu niemozliwe....:|:| to najnudniejsza książka jaką w życiu czytałam!
    Laura (benius {at} vp.pl)

  • Ta kobieta (Nałkowska) musiała być chora. Jak można spłodzić coś takiego? Boże: to jest harlekin w najpodlejszym wydaniu. Skreślić Gombrowicza, więcej Nałkowskiej i Polacy radośnie pójdą na karabiny maszynowe... Błeee! Wielkie dzięki za opracowanie ;)
    rorio ()

  • swietne opracowanie!!!!!!!!!!!
    Kasia (kerlcia {at} yahoo.com)






Tagi: